Οκτ 05 2017

Αρχές Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης

Ποιοι είμαστε

Είμαστε αναρχικοί, μέρος του ευρύτερου κοινωνικού, ταξικού και επαναστατικού κινήματος, των εκμεταλλευομένων και των καταπιεζόμενων. Αγωνιζόμαστε για την κοινωνική απελευθέρωση μέσω της κοινωνικής επανάστασης. Αντιλαμβανόμαστε ότι ο πυρήνας του κοινωνικού ζητήματος βρίσκεται στον ιεραρχικό, εξουσιαστικό και εκμεταλλευτικό τρόπο οργάνωσης της κοινωνίας από το κράτος και το κεφάλαιο, και τις σχέσεις εκμετάλλευσης και καταπίεσης που παράγει.

Αναγνωρίζουμε την αναγκαιότητα ενός άλλου μοντέλου οργάνωσης των αναρχικών, και σκοπός αυτής της οργανωτικής μας προσπάθειας είναι η δημιουργία μιας δομής που θα ενισχύσει και θα δυναμώσει τον αγώνα για την κοινωνική αυτοδιεύθυνση με βάση κοινά συμφωνημένους πολιτικούς στρατηγικούς στόχους.

Αγωνιζόμαστε για την κοινωνική επανάσταση εμπνεόμενοι από την πλούσια ιστορία των κοινωνικών και ταξικών κινημάτων που διεκδίκησαν και πάλεψαν για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση. Ο αγώνας μας εμπνέεται από τη συμβολή και την παρουσία των αναρχικών μέσα στα επαναστατικά κινήματα, από την Παρισινή Κομμούνα ως το Σικάγο και από το κίνημα των Μαχνοβιτών και την ισπανική επανάσταση ως το σήμερα.

Αντιλαμβανόμαστε την κοινωνική επανάσταση ως μια διαρκή διαδικασία σύγκρουσης, ανταγωνισμού και ανατροπής των κυρίαρχων δομών, σχέσεων και μηχανισμών της εξουσίας από τις χειραφετητικές και τις από τα κάτω οργανωμένες κοινωνικές, ταξικές αντιστάσεις, στην κατεύθυνση της κοινωνικής απελευθέρωσης, της αναρχίας και του ελευθεριακού κομμουνισμού. Ως μια διαρκή διαδικασία οικοδόμησης κοινωνικών σχέσεων στη βάση της ισότητας, της αλληλεγγύης και της ελευθερίας. Θεωρούμε ως προϋπόθεση για την κοινωνική επανάσταση την ανάπτυξη, τη μαζικοποίηση και οργάνωση τόσο των ευρύτερων συλλογικών και οριζόντιων κοινωνικών και ταξικών αγώνων των εκμεταλλευόμενων όσο και του αναρχικού κινήματος. Στοχεύουμε στην προώθηση και τη μέγιστη διάχυση και επιρροή των επαναστατικών, αντιεξουσιαστικών και ελευθεριακών ιδεών και πρακτικών μέσα σε αυτούς τους αγώνες.

Οι σκοποί και τα μέσα που χρησιμοποιούμε για να τους πετύχουμε είναι αδιαχώριστοι. Συμφωνούμε με την αναρχική θέση πως ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα, αντίθετα κάθε σκοπός φέρει και τα μέσα του, ενώ τα ίδια τα μέσα δεν αποτελούν αυτοσκοπό. Για την επίτευξη του σκοπού μας είναι αξιακό τα μέσα που χρησιμοποιούμε να βρίσκονται σε συμφωνία με αυτόν. Ο σκοπός καθορίζει το φάσμα των μέσων, αλλά και τα μέσα προεικονίζουν τον σκοπό.

Η αντίληψή μας για την κοινωνική επανάσταση είναι διεθνιστική. Αφορά την απελευθέρωση του συνόλου της παγκόσμιας κοινότητας, χωρίς αυτό να προϋποθέτει την ταυτόχρονη πραγμάτωσή της σε όλο τον κόσμο. Η κοινωνική επανάσταση για εμάς είναι μια διαδικασία που τείνει προς τη διαρκή χειραφέτηση κάθε επιμέρους κοινότητας και ατόμου.

 

Ενάντια σε τι παλεύουμε

Ενάντια στο κράτος γιατί αποτελεί τον φορέα που επιβάλλει, αναπαράγει, διαιωνίζει και εκφράζει τις εξουσιαστικές και εκμεταλλευτικές σχέσεις. Γιατί επιχειρεί να καθορίζει, να ελέγχει και να διαμεσολαβεί κάθε λειτουργία της κοινωνικής ζωής. Είμαστε ενάντια στην ιεραρχική-εξουσιαστική δόμηση της κοινωνίας, τους θεσμούς και τους μηχανισμούς αντιπροσώπευσης, καταστολής, αστικής δικαιοσύνης και εγκλεισμού. Αγωνιζόμαστε για τη συνολική ανατροπή του κράτους και των θεσμών του και απορρίπτουμε κάθε λογική διαχείρισης ή συνδιαχείρισής του. Είμαστε αντίθετοι σε κάθε είδους διαχωρισμένη εξουσία, όποια μορφή και να παίρνει, όπως, για παράδειγμα, το εργατικό κράτος. Η άρνηση συμμετοχής στις εκλογές του αστικού πολιτικού συστήματος (εθνικές, τοπικές) είναι αναπόσπαστο τμήμα της πολιτικής μας θεώρησης.

Ενάντια στον καπιταλισμό. Είμαστε ενάντια στον καπιταλισμό και στις επιβαλλόμενες κοινωνικές και πολιτικές σχέσεις που βασίζονται στην ταξική διαίρεση της κοινωνίας. Ενάντια στα μοντέλα παραγωγής και κατανάλωσης που βασίζονται στη μισθωτή εργασία, στις σχέσεις εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και στη λεηλασία του φυσικού κόσμου. Η εναντίωσή μας στο παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα και στους διακρατικούς θεσμούς κυριαρχίας (οικονομικούς, πολιτικούς, στρατιωτικούς) εμπεριέχει και την εναντίωσή μας στους πολέμους και τις στρατιωτικές επιχειρήσεις και επεμβάσεις που αυτοί διεξάγουν για τον έλεγχο της φύσης και των κοινωνιών, τόσο σε τοπικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Από την πλευρά μας αγωνιζόμαστε για την ανάπτυξη και διασύνδεση διεθνιστικών ταξικών και κοινωνικών αντιστάσεων, για τη μετατροπή του κάθε εθνικού/κρατικού πολέμου σε πόλεμο των εκμεταλλευόμενων ενάντια στους εκμεταλλευτές τους.

Ενάντια στις διακρίσεις και τις ανισότητες. Ο αγώνας ενάντια σε κάθε διαχωρισμό που παράγει σχέσεις εξουσίας και εκμετάλλευσης (π.χ. εθνικό, θρησκευτικό, φυλετικό, έμφυλο) είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τον αγώνα μας ενάντια στο κράτος και τον καπιταλισμό. Αγωνιζόμαστε για την αλλαγή των κοινωνικών σχέσεων και συνειδήσεων, καθώς και ενάντια στην αναπαραγωγή των κυρίαρχων προτύπων στο κοινωνικό πεδίο.

Ενάντια στον ρεφορμισμό. Ανταγωνιζόμαστε κάθε ρεφορμιστική αντίληψη και απορρίπτουμε κάθε ρεφορμιστικό πρόγραμμα εναλλακτικής διαχείρισης του υπάρχοντος συστήματος εκμετάλλευσης και καταπίεσης. Τέτοιες αντιλήψεις που προωθούν την ταξική συνεργασία και την κοινωνική ειρήνη, και δεν θίγουν τον πυρήνα του κοινωνικού προβλήματος, δηλαδή την εξουσιαστική και εκμεταλλευτική φύση του επιβαλλόμενου τρόπου οργάνωσης της κοινωνίας, καλλιεργούν αυταπάτες για τον εξανθρωπισμό του υπάρχοντος. Λειτουργούν αποπροσανατολιστικά και ανασταλτικά στην ανάπτυξη χειραφετημένων και επαναστατικών αγώνων στην κοινωνική βάση που να εκφράζουν τις ανάγκες και τους πόθους των εκμεταλλευόμενων για την ατομική και κοινωνική απελευθέρωση.

 

Τι κοινωνία θέλουμε και με βάση ποιο αξιακό πλαίσιο

Ο αγώνας μας στοχεύει στη δημιουργία μιας αταξικής ακρατικής κοινωνίας, οριζόντια οργανωμένης και αυτοδιευθυνόμενης. Επιδιώκουμε την κοινοκτημοσύνη των μέσων παραγωγής και των παραγόμενων αγαθών. Η κοινωνία που προτάσσουμε βασίζεται στις αρχές της ισότητας, της αλληλεγγύης και της ελευθερίας. Ο τρόπος που θα φτάσουμε στην κοινωνία αυτή είναι η κοινωνική επανάσταση, που θα καταργήσει όχι μόνο την εκμετάλλευση και την καταπίεση ανθρώπου από άνθρωπο αλλά θα βάλει επίσης τέλος στη λεηλασία της φύσης και θα επιτρέψει σε όλους και σε όλες μας την ελεύθερη πρόσβαση στα κοινωνικά αγαθά, με στόχο την ολόπλευρη ανάπτυξη του ανθρώπου. Ο όρος που μπορεί να εκφράσει το πρόταγμα που έχουμε γι’ αυτό τον τρόπο οργάνωσης της κοινωνίας, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο επιλέγουμε να κινηθούμε προς αυτή την κατεύθυνση, είναι ο αναρχικός κομμουνισμός. Πιο συγκεκριμένα, με τον όρο αυτό εννοούμε μια κοινωνία που θα λειτουργεί σε καθεστώς γενικευμένης αυτοδιεύθυνσης. Ο καθένας θα μπορεί να έχει αυτά που χρειάζεται, προσφέροντας μέσα στην κοινότητα αυτά που μπορεί. Μπορεί να υπάρξει πραγματική ατομική ελευθερία για όλους, όταν υπάρχει κοινωνική και πολιτική ισότητα, και μπορεί να υπάρξει αυτή η ισότητα, όταν υπάρχει κοινωνική και ατομική ελευθερία

No responses yet

Οκτ 05 2017

σχετικά με το Ρεσάλτο-Κερατσίνι

Αυτοοργανωμένος χώρος αλληλεγγύης & ρήξης ΡΕΣΑΛΤΟ

Από τα μέσα Ιούνη 2005, στη λεωφόρο Δημοκρατίας 54 (είσοδος από Ερμού 9), στο Κερατσίνι, λειτουργεί ο αυτοοργανωμένος χώρος αλληλεγγύης και ρήξης ΡΕΣΑΛΤΟ. Ένα εγχείρημα κοινωνικής – πολιτικής – πολιτισμικής παρέμβασης, αναρχικού – αντιεξουσιαστικού χαρακτήρα, που έχει ως βεληνεκές της απεύθυνσης και της δράσης του τις περιοχές του Κερατσινίου, της Νίκαιας, της Δραπετσώνας και του Περάματος και που μέχρι στιγμής έχει κατορθώσει μια πρώτη παρουσία (με κείμενα, εκδηλώσεις, παρεμβάσεις, προβολές βίντεο) γύρω από τα ζητήματα του κοινωνικού ελέγχου, της μισθωτής σκλαβιάς, του ασφαλιστικού, της εκπαίδευσης, του ρατσισμού, του σεξισμού, του εγκλεισμού, των ναρκωτικών, της οικολογικής καταστροφής, της αλληλεγγύης σε φυλακισμένους αγωνιστές. Ένας χώρος αδιαμεσολάβητης επικοινωνίας, συναναστροφής και ανθρώπινης δημιουργίας, χωρίς ιεραρχίες και ειδικούς, μακριά από εμπορευματικές σχέσεις, θεαματικά και καταναλωτικά πρότυπα. Ένα πείραμα διασταύρωσης, γνωριμίας, συντροφικότητας και δράσης ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας.

 

Από το ΝΟΕΜΒΡΗ του 2014 το ΡΕΣΑΛΤΟ έχει μεταφερθεί & λειτουργεί σε νέο ΧΩΡΟ, στην οδό ΕΒΡΟΥ 23 και ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ στα ΤΑΜΠΟΥΡΙΑ (100m από την πλατεία Λαού).

 

No responses yet

Οκτ 05 2017

Για το αναρχικό στέκι Κέρκυρας

Κείμενο παρουσίασης του αναρχικού στεκιού, Μάρτιος 2015:

Το αναρχικό στέκι (Αγίου Δημητρίου 10 – πάνω από πλατεία Γεωργάκη) είναι ένας αυτοοργανωμένος κοινωνικός χώρος τον οποίο συντηρεί και διαχειρίζεται η αναρχική ομάδα cumulonimbus. Δημιουργήθηκε με σκοπό να αποτελέσει ένα σημείο αναφοράς για πολιτική δράση και κοινωνική παρέμβαση στην πόλη της Κέρκυρας, γύρω από ζητήματα και καταστάσεις που βιώνουμε στην καθημερινότητά μας· ζητήματα και καταστάσεις όπως ο φασισμός, ο ταξικός πόλεμος, οι διακρίσεις με βάση το φύλο ή τη φυλή, οι εθνικές αυταπάτες, η θρησκεία, η εκπαίδευση, η μισθωτή εργασία, ο εγκλεισμός, η λεηλασία της φύσης, οι κοινωνικές αντιστάσεις, η εξέγερση, η αλληλεγγύη ανάμεσα στους καταπιεσμένους και τους φυλακισμένους αγωνιστές.

Το αναρχικό στέκι λειτουργεί με οριζόντιες ισότιμες σχέσεις ενάντια σε ιεραρχικές δομές, “ειδικούς” και αυθεντίες. Ακόμη λειτουργεί αντιεμπορευματικά, δηλαδή οι διάφορες εκδηλώσεις, συζητήσεις, προβολές, μαθήματα αυτομόρφωσης και καφενεία λειτουργούν στη βάση της ελεύθερης συνεισφοράς, της αλληλεγγύης και της αμοιβαιότητας, μακριά από λογικές κατανάλωσης και υποχρεωτικών αντιτίμων.

Το αναρχικό στέκι φιλοδοξεί να αποτελέσει τόπο άμεσης ανθρώπινης συναναστροφής και αδιαμεσολάβητης επικοινωνίας, τόπο έμπρακτης αμφισβήτησης των κυρίαρχων προσταγών και προτύπων, τόπο ελεύθερης δημιουργίας και έκφρασης. Ένα διαρκές πείραμα αλληλεγγύης και σύγκρουσης με κάθε μορφή εξουσίας, εκμετάλλευσης και επιβολής. Ένας τόπος αγώνα για μια κοινωνία ισότητας και ελευθερίας.

 

Κείμενο αποχώρησης από το αναρχικό στέκι, Μάιος 2016:

Από τον Μάρτιο του 2015, ως αναρχική ομάδα cumulonimbus ξεκινήσαμε μια νέα προσπάθεια διείσδυσης και διάχυσης των αναρχικών σκεπτικών στον κοινωνικό ιστό της κέρκυρας, δημιουργώντας έναν δικό μας χώρο στο κέντρο της πόλης, το αναρχικό στέκι. Η προσπάθεια αυτή έκανε τον κύκλο της και έληξε τον Μάιο του 2016. Πρέπει λοιπόν να γίνει ένας σύντομος απολογισμός της προσπάθειας αυτής για να καταθέσουμε αυτά που εμείς θεωρούμε χρήσιμα, τόσο ως δημόσια αυτοκριτική όσο και ως μπούσουλα για ανάλογα εγχειρήματα άλλων συντρόφων.

Ο χώρος αυτός προσπάθησε να αποτελέσει ένα σημείο συνάντησης και μια σταθερά για τον κόσμο του αγώνα στο κέντρο της πόλης, αλλά ακόμα και χωρίς το χώρο αυτό, δεν σταματάμε να στοχεύουμε στην κοινωνική χειραφέτηση, την ατομική και συλλογική απελευθέρωση. Στον ένα χρόνο λειτουργίας του, το στέκι φιλοξένησε αρκετές συλλογικότητες (εκτός της cumulonimbus), πολιτικές εκδηλώσεις, αυτοοργανωμένα μαθήματα, προβολές ταινιών και ντοκιμαντέρ καθώς και πολλές πολιτιστικές/ψυχαγωγικές δραστηριότητες.

Η απόφαση μας να αφήσουμε το στέκι δεν προέκυψε από κανέναν άλλο λόγο, εκτός από τη δυσκολία μας να ανταποκριθούμε στο οικονομικό κόστος που συνεπάγεται η ενοικίαση ενός χώρου. Η πολιτική μας θέση σχετικά με το εμπόρευμα και η επιλογή μας να λειτουργούμε χωρίς αντίτιμο, σίγουρα δεν διευκόλυνε την οικονομική διαχείριση του στεκιού. Πέρα από τα οικονομικά προβλήματα, ήταν φυσικό να γίνουν αστοχίες και λάθη καθότι ως εγχείρημα ήταν κάτι καινούριο για εμάς. Σημαντικότερο ίσως η αδυναμία μας να στηρίξουμε και από άποψη χρόνου τη λειτουργία του στεκιού, με αποτέλεσμα να μην γίνει ποτέ πραγματικά αυτό που στοχεύαμε: ένα στέκι. Δηλαδή ένας χώρος που πέρα από τις καθαρά πολιτικές διαδικασίες θα στέγαζε τόσο τη δική μας ανάγκη, όσο και άλλων πολιτικών και κοινωνικών υποκειμένων, για καθημερινή συνεύρεση σε επίπεδο παρέας και συναναστροφής. Παρόλα αυτά, οι γενικά καλές σχέσεις με τη γειτονιά παραμένουν, ακόμα και αν δεν κατάφεραν να χτιστούν τόσο στη βάση της πολιτικής συμφωνίας, αλλά της ευχάριστης συναναστροφής και του «ζωντανέματος» της περιοχής.

Η διαρκής αναζήτηση πόρων μας απέτρεψε από το να πραγματοποιήσουμε περισσότερες πολιτικές εκδηλώσεις και αναγκαστήκαμε να στραφούμε σε δράσεις οι οποίες θα απέφεραν έσοδα για την διατήρηση του χώρου, καθιστώντας σταδιακά την ύπαρξη του στεκιού κάτι που δεν ήταν και κάτι που δε θέλαμε να γίνει: αυτοσκοπός. Φυσικά δεν είναι αυτός ο μόνος λόγος για την όποια πολιτική ολιγωρία μας, που άλλωστε -χωρίς να θέλουμε να δικαιολογηθούμε- παρατηρείται γενικότερα κινηματικά σε περιόδους άμπωτης των ταξικών αγώνων και κοινωνικής απάθειας.

Κλείνοντας πρέπει να πούμε πως προφανώς δεν μετανιώνουμε για την επιλογή μας να δημιουργήσουμε έναν χώρο “πάτημα” στο κέντρο της πόλης, και εξακολουθούμε να αναγνωρίζουμε τη σημασία και την αναγκαιότητα ύπαρξής του. Μέχρι αυτό να καταστεί ξανά δυνατό, όποια μορφή κι αν καταφέρουμε να έχει, είναι αυτονόητο πως ακόμα και χωρίς το στέκι η αναρχική ομάδα cumulonimbus συνεχίζει κανονικά τη λειτουργία της. Θα βρισκόμαστε και θα λειτουργούμε στην κατάληψη Ελαία, στηρίζοντας και με αυτό τον τρόπο το συγκεκριμένο συγγενικό πολιτικό εγχείρημα το οποίο άλλωστε πάντοτε υπήρξε το δεύτερο “σπίτι” μας

No responses yet

Οκτ 05 2017

Λίγα λόγια για το χώρο αυτοδιαχειριζόμενος χώρος επί τα πρόσω-Πάτρα

Ο αυτοδιαχειριζόμενος χώρος επί τα πρόσω συγκροτήθηκε από αναρχικούς και αναρχικές που -σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό- συνυπάρχουμε εδώ και καιρό σε πολιτικές διαδικασίες, σε κοινωνικούς-ταξικούς αγώνες και σε άλλα αυτοδιαχειριζόμενα κοινωνικά κέντρα, όπως η κατάληψη Παραρτήματος που στις 5 Αυγούστου σφραγίστηκε από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς μαζί με την κατάληψη Μαραγκοπούλειο και την κατάληψη Ν.Γύζη 33 – αυτοδιαχειριζόμενο στέκι ΤΕΙ.

Φτιάχνουμε ένα χώρο συνάντησης, ανάπτυξης δραστηριοτήτων και επαφής με εκείνους και εκείνες που είτε πορευτήκαμε μαζί στους δρόμους του αγώνα ως σήμερα είτε θα γνωριστούμε σε αυτούς που μας περιμένουν για να τους διαβούμε αύριο…

Επιδιώκουμε να γίνει σταθερό σημείο αναφοράς για ουσιαστική επικοινωνία, ζύμωση και συλλογική αυτομόρφωση, εξάσκηση της κριτικής σκέψης και ζωντανή ανθρώπινη δημιουργία, μακριά από εφήμερες συνευρέσεις, βαλτωμένες στα στάσιμα νερά των αδιεξόδων που γεννά η επιβεβλημένη καθημερινότητα του ατομικού ανταγωνισμού, της αποξένωσης και της απάθειας…

Προωθούμε τη λογική της αδιαμεσολάβητης επικοινωνίας, της αυτοοργανωμένης έκφρασης, της ισότιμης συμμετοχής και της οριζοντιότητας με την πεποίθηση πως ο τρόπος που αγωνιζόμαστε σήμερα έχει άμεση συνάφεια με την κοινωνία που θέλουμε να οικοδομήσουμε αύριο…

Σκοπεύουμε να αποτελέσει εφαλτήριο για ακηδεμόνευτη παρέμβαση και δράση πάνω σε μια σειρά από ζητήματα που σχετίζονται με τη ζωή μας και των γύρω μας και τις επιπτώσεις που έχουν πάνω σε αυτές, οι επιλογές και οι σχεδιασμοί των πολιτικών και οικονομικών αφεντικών…

Δεν έχουμε αυταπάτες περί εξωραϊσμού και μεταρρύθμισης της υπάρχουσας ασφυκτικής πραγματικότητας και στρεφόμαστε ενάντια στο κράτος, το κεφάλαιο και τους μηχανισμούς τους, αναγνωρίζοντας πως είναι οι βασικοί υπεύθυνοι για τη διαιώνιση των καταπιεστικών και εκμεταλλευτικών σχέσεων που γεννούν τη φτώχεια και την εξαθλίωση, τις κοινωνικές και ταξικές ανισότητες και τη λεηλασία του φυσικού κόσμου.

Με λίγα λόγια, στην βαρβαρότητα του σήμερα δεν φιλοδοξούμε να δημιουργήσουμε οάσεις ελευθερίας αλλά δημιουργούμε ένα χώρο ανοιχτό για οποιαδήποτε και οποιονδήποτε επιθυμεί να ορθώσει αντιστάσεις, να παράξει αρνήσεις και να αναζητήσει καταφάσεις στην επίπονη αλλά όμορφη διαδικασία της κοινωνικής χειραφέτησης και της δημιουργίας ενός νέου κόσμου ισότητας, αλληλεγγύης κι ελευθερίας… Για όσους και όσες γυρίζουν την πλάτη στον κόσμο των κυρίαρχων και διαμορφώνουν τους όρους για την κοινωνική επανάσταση, την αναρχία και τον ελευθεριακό κομμουνισμό.

 

…και λίγα για την ιστορία

Τον Απρίλιο του 1896, κυκλοφόρησε στην Πάτρα, ως αναρχική, η εφημερίδα “Επί τα Πρόσω”. Η ομάδα που δημιουργήθηκε γύρω από αυτήν ήταν η πρώτη ξεκάθαρα αναρχική κομμουνιστική ομάδα σε όλο τον ελλαδικό χώρο με αρκετά συστηματική δράση και συνδέθηκε πολύ στενά με τις αγροτικές εξεγέρσεις και άλλους αγώνες, υποκινώντας μερικές από αυτές και προβάλλοντάς τες στις σελίδες της. Τα μέλη της σχεδόν πάντα βρίσκονταν σε διάφορα χωριά και προπαγάνδιζαν τις αναρχικές ιδέες. Η περίοδος 1893-1905 χαρακτηρίστηκε από συχνές εξεγέρσεις, στάσεις και ένοπλα συλλαλητήρια. Τα μέλη της «Επί τα Πρόσω» συμμετείχαν ενεργά στο όλο κίνημα, διανέμοντας την εφημερίδα με τα εκλαϊκευμένα της άρθρα, φυλλάδια και άλλα, αποκτώντας έτσι τεράστιες προσβάσεις στην τοπική κοινωνία. Εκτός από την εφημερίδα, η ομάδα κυκλοφορούσε και διένειμε σε μπροσούρες και φυλλάδια διάφορα αναρχικά κείμενα και χειρόγραφες μεταφράσεις, τα οποία αποτέλεσαν την «Αναρχική Βιβλιοθήκη», που κατασχέθηκε δύο φορές, τον Νοέμβριο του 1896 και τον Φεβρουάριο του 1898.

 

*στο χώρο -που θα βρείτε ανοιχτό κάθε Τρίτη, Πέμπτη από 7 έως 11μ.μ και Σάββατο πρωί από 11π.μ. έως 2μ.μ., υπάρχουν δανειστική βιβλιοθήκη, αναγνωστήριο, βιβλιοπωλείο κινηματικών εκδόσεων, distro ανεξάρτητων μουσικών παραγωγών για την προώθηση και την στήριξη της αυτοοργανωμένης, αντιεμπορευματικής μουσικής σκηνής και αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο. Παράλληλα, θα βρείτε έντυπα του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού κινήματος, αλλά και ευρύτερα όσων αγωνίζονται αυτοοργανωμένα και από τα κάτω.

**σε άτακτες στιγμές στο χώρο φιλοξενούνται εκδηλώσεις, προβολές, συζητήσεις και μια σειρά από πολιτικές και πολιτιστικές δραστηριότητες

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΠΟΙΗΣΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-AΝΤΙΣΤΑΣΗ

Αυτοδιαχειζόμενος χώρος “Επί τα Πρόσω” – Πατρέως 87 (κοντά στις σκάλες) | epitaprosw@gmail.com

 

No responses yet

Οκτ 05 2017

ΣΧΕΤΙΚΆ ΜΕ ΤΟ ΑΝΑΡΧΙΚΌ/ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΌ ΣΤΈΚΙ ΆΤΑΚΤΟΝ-Πάτρα

Βιώνουμε μια περίοδο βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης όπου κράτος και κεφάλαιο προσπαθούν διαρκώς να διασφαλίσουν την κυριαρχία τους. Η επιβολή τους σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας αποτελεί πραγματικότητα καθώς το άτομο καλείται να ακολουθήσει προπαρασκευασμένα μοντέλα διαβίωσης. Μέσα στην περιρρέουσα συνθήκη της ανέχειας, της εξαθλίωσης και του κοινωνικού κανιβαλισμού, το κράτος επιστρατεύει όλα τα μέσα είτε για να αποσπάσει την πολυπόθητη κοινωνική συναίνεση είτε για να επιβάλει τη σιωπή και την πειθάρχηση. Από τις επιτάξεις των απεργών μέχρι τις αθρόες συλλήψεις διαδηλωτών και από τις εκκενώσεις των καταλήψεων μέχρι τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών και τις μπούκες στα σπίτια αναρχικών, το κράτος επανορίζει τους εχθρούς του και τους θέτει στο επίκεντρο της καταστολής. Όσοι και όσες αντιστέκονται σ’ αυτή τη συνθήκη ή αποκλίνουν της νόρμας που επιτάσσει ο σύγχρονος πολιτισμός, πρέπει να απομονωθούν, να διαπομπευτούν ή να επανανοηματοδοτηθούν ως εγκληματικές φιγούρες. Οι κατασταλτικοί μηχανισμοί γίνονται ολοένα και πιο μεθοδευμένοι οικοδομώντας έτσι ένα απόρθητο φρούριο για την ηγεμονία κράτους και κεφαλαίου. Στη θωράκιση της ηγεμονίας αυτής έρχονται να συνδράμουν οι νεοναζί, υποβαστάζοντας απ’ τα ακροδεξιά το σύστημα, διασπείροντας το φόβο και τη μισαλλοδοξία ταυτόχρονα με τις δολοφονικές τους επιθέσεις κατά μεταναστών και αγωνιστών. Μέσα σε ένα τέτοιο σκηνικό βαρβαρότητας εντείνεται η επίθεση της κυριαρχίας στον αναρχικό / αντιεξουσιαστικό χώρο και με τη σειρά τους θα βρεθούν στο στόχαστρό της και οι υποδομές του στην πόλη της Πάτρας.

Έτσι, στις 5 Αυγούστου 2013 οργανώνεται με τις άνωθεν εντολές Δένδια και την άριστη συνεργασία δήμου, πυροσβεστικής και μπάτσων, επιχείρηση εκκένωσης τριών καταλήψεων της πόλης (κατάληψη Παραρτήματος, κατάληψη Μαραγκοπούλειο, κατάληψη Ν. Γύζη 33 – ΤΕΙ). Η προσπάθεια φίμωσης του λόγου και η αποδυνάμωση της δράσης όσων αντιστέκονται απέναντι στις νόρμες του καπιταλιστικού βούρκου αποτελούν μεταξύ άλλων βασική προτεραιότητα της κυριαρχίας και έτσι η ανάγκη για διάλυση των ανταγωνιστικών προς τον κόσμο τους δομών, τοποθετείται ψηλά στην ατζέντα. Παρ’ όλα αυτά οι καταλήψεις λειτούργησαν και λειτουργούν ως εργαλεία προώθησης των αντιλήψεών μας, χωρίς να ετεροκαθοριζόμαστε από αυτές ή να τις μετατρέπουμε σε αυτοσκοπό. Η παρουσία μας στο δρόμο αλλά και η προσπάθειά μας για αντιπληροφόρηση, διάχυση των αναρχικών προταγμάτων και αντιπαράθεση απέναντι στον κυρίαρχο λόγο και εξακολούθησαν -και μετά τις εκκενώσεις- να αποτελούν στόχο και κομμάτι της δράσης μας. Με άλλα λόγια η κινηματική μας πραγματικότητα συνέχισε να υφίσταται.

Θέλοντας να δημιουργήσουμε ένα χώρο συνεύρεσης και αντίστασης, οι συλλογικότητες Ράδιο Κατάληψη 93,7 fm, σχολείο μεταναστών και μικρών ρομά «τελευταίο θρανίο», το συλλογικό εγχείρημα λόγου και δράσης Πέρασμα, αλλά και σύντροφοι και συντρόφισσες, πήραμε την απόφαση να φτιάξουμε αυτό το στέκι. Είμαστε αναρχικοί / αντιεξουσιαστές, και αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας ως ένα κομμάτι του πολύμορφου, ριζοσπαστικού κινήματος. Βρεθήκαμε, ζυμωθήκαμε και χτίσαμε σχέσεις τόσο μέσα στις καταλήψεις της Πάτρας όσο και μέσα σε διαδικασίες, συνελεύσεις και κοινότητες αγώνα που δομούνταν ανά συνθήκη και αποτελούσαν εστίες αντίστασης εντός του μητροπολιτικού ιστού. Ως σημείο συναρμογής λειτούργησε το πρίσμα μέσω του οποίου αναλύουμε τη σύγχρονη πραγματικότητα, όπως και τα μέσα, τα εργαλεία και οι πρακτικές που χρησιμοποιούμε με γνώμονα την θέση που επιλέγουμε να λάβουμε στον κοινωνικό – ταξικό πόλεμο.

Οι επιδιώξεις που έχουμε για το χώρο αυτό δεν θα μπορούσαν να συμπυκνωθούν σε μερικές λέξεις, αλλά τα παρακάτω συνιστούν την ευρύτερη κατεύθυνση στην οποία θα θέλαμε να κινηθεί. Το «Άτακτον» ευελπιστούμε να λειτουργήσει ως ένα ακόμη σημείο αναφοράς του κινήματος της Πάτρας, ένας χώρος συνεύρεσης για όσους αναγνωρίζουν τον εαυτό τους ανάμεσα στους καταπιεζόμενους αυτής της κοινωνίας και πράττουν προς μια απελευθερωτική κατεύθυνση. Αυτά αποτυπώνονται έμπρακτα μέσω του πλήθους των συλλογικοτήτων, συνελεύσεων, εκδηλώσεων και υποδομών που στεγάζει ο χώρος. Ο στόχος μας για το στέκι είναι να αποτελέσει ένα μέρος ανατρεπτικής δράσης και έκφρασης με χαρακτηριστικά ξεκάθαρα εχθρικά ως προς το υπάρχον. Ένα εργαλείο που επιλέγουμε να χρησιμοποιήσουμε για τη συνέχιση και την όξυνση του διαρκούς αγώνα προς την ατομική και συλλογική απελευθέρωση.

Όλα αυτά δεν θα ήταν εφικτά αν δεν υπήρχε μια συναποφασισμένη πολιτική βάση η οποία συνεισφέρει όχι μόνο στο να προβάλλει ξεκάθαρα τον τρόπο λειτουργίας μας αλλά και στο να διασφαλίσει τα χαρακτηριστικά του χώρου. Τα ακόλουθα περιγράφουν τόσο την ίδια τη συνέλευση του στεκιού, όσο και τις συλλογικότητες και τα εγχειρήματα που συμμετέχουν, αλλά και το πώς επιλέγουμε να δρούμε και να δομούμε τις σχέσεις μας εντός και εκτός αυτού. Η ιεραρχία σαν δομικό στοιχείο του εκμεταλλευτικού συστήματος παράγει και αναπαράγει σχέσεις εξουσίας και καταπίεσης είτε μέσω θεσμών είτε μέσω κοινωνικών ρόλων. Από τα κόμματα και τις εκλογές, τις θεσμικές αρχές και το δικαστικό σύστημα, μέχρι τη θέση και τα χαρακτηριστικά που επιβάλλονται και καλλιεργούνται στους ανθρώπους βάση φύλου, σεξουαλικής έκφρασης, καταγωγής, μορφωτικού επιπέδου ή χρώματος του δέρματος δομείται μια κοινωνική συνθήκη όπου οι άνθρωποι κατηγοριοποιούνται σε ανώτερους – κατώτερους, καταπιεστές και καταπιεζόμενους. Δεν μπορούμε παρά να στεκόμαστε εχθρικά απέναντι σε κάθε τι που αναπαράγει ιεραρχικές και εξουσιαστικές σχέσεις και αυτό το κάνουμε προτάσσοντας έναν άλλο τρόπο οργάνωσης και συνύπαρξης.

Η συνέλευση του στεκιού, οι συλλογικότητες και οι συνελεύσεις που στεγάζονται σε αυτό βρίσκονται και συζητούν ισότιμα, στη βάση της συνδιαμόρφωσης και της από κοινού συμφωνίας. Σε αντίθεση με τα καλούπια του προβαλλόμενου τρόπου διασκέδασης, συνεύρεσης και επικοινωνίας, που είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με το χρήμα, οι εκδηλώσεις και οι δράσεις μας δεν έχουν σκοπό το κέρδος, δεν χρηματοδοτούνται από χορηγούς ή οικονομικούς παράγοντες και δεν αντιλαμβανόμαστε τις υποδομές μας και τα αντικείμενα που τις απαρτίζουν σαν εμπορεύματα. Έχοντας τοποθετήσει ξεκάθαρα το ρόλο των μέσων μαζικής ενημέρωσης ως κομμάτι του εξουσιαστικού συμπλέγματος, είτε λειτουργώντας ως μέσο κρατικής προπαγάνδας είτε τροφοδοτούμενα και καθοδηγούμενα από τους πιο επιφανείς οικονομικούς παράγοντες, είτε, όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα, και τα δύο μαζί, δεν μπορούμε παρά να μην έχουμε καμία σχέση με κανέναν εκπρόσωπο τους. Επιλέγουμε να δημιουργούμε και να στηρίζουμε δομές αντιπληροφόρησης που πηγάζουν από τους ίδιους τους αγωνιζόμενους ανθρώπους και καταλήγουν αδιαμεσολάβητα σε αυτούς.

Με βάση τα παραπάνω επιλέξαμε να δημιουργήσουμε δομές ανταγωνιστικές ως προς τις υπάρχουσες αμφισβητώντας στην πράξη την κυρίαρχη κουλτούρα και την προδιαγεγραμμένη καθημερινότητα που μας κρατάνε δέσμιους στον κόσμο των επίπλαστων αναγκών και του καταναλωτισμού. Μια εξ αυτών είναι το αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο που έχει αντιεμπορευματικό χαρακτήρα, προωθεί τη λογική της ελεύθερης συνεισφοράς και έχει στόχο να λειτουργήσει ως τόπος και χρόνος συνάντησης και επικοινωνίας, ζύμωσης των ιδεών μας και οικοδόμησης σχέσεων απέναντι στην κυρίαρχη κουλτούρα της αποξένωσης, της μιζέριας και του αλλοτριωμένου τρόπου διασκέδασης. Επίσης στο χώρο στεγάζεται δανειστική βιβλιοθήκη και βιβλιοπωλείο κινηματικών εκδόσεων που διαθέτει έντυπα και βιβλία αυτοοργανωμένων εκδοτικών εγχειρημάτων με βασική επιδίωξη την αυτομόρφωση, την ψυχαγωγία αλλά και την πρόσβαση σε αναλυτικά εργαλεία που μας βοηθούν να αντιληφθούμε την ιστορία αλλά και να κάνουμε σχέδια για το παρόν και το μέλλον. Τα έσοδα του βιβλιοπωλείου καλύπτουν είτε τις ανάγκες για τη συνέχιση των εκδοτικών εγχειρημάτων είτε στοχεύουν στη στήριξη των ταμείων αλληλεγγύης που δραστηριοποιούνται στον ελλαδικό χώρο. Τέλος, θεωρώντας ότι η δράση και η αλληλεγγύη μας στους διωκόμενους αγωνιστές δεν πρέπει να περιορίζεται στην κάλυψη των οικονομικών εκβιασμών του δικαστικού και νομικού συμπλέγματος, στηρίζουμε το Ταμείο Οικονομικής Υποστήριξης Διωκόμενων Αγωνιστών / Αγωνιστριών Πάτρας, ώστε να ξεπερνιέται ο οικονομικός σκόπελος και να επικεντρώνεται το κίνημα στο πολιτικό σκέλος της αλληλεγγύης.

Απέναντι σε έναν πολιτισμό που ολοένα και περισσότερο κατασπαράζει τις ζωές μας, μετατρέποντάς μας σε εμπορεύματα, σε όντα χωρίς βούληση και «θέλω», εμείς διαλέγουμε το δρόμο της αντίστασης. Μαχόμαστε και επιλέγουμε να επιτεθούμε με κάθε μέσο στο σαθρό οικοδόμημα του καπιταλισμού, προωθώντας δομές που δεν στοχεύουν στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, αλλά στη δημιουργία σχέσεων βασισμένων στη συντροφικότητα και την αλληλεγγύη, επιδιώκοντας έναν κόσμο χωρίς δεσμά όπου οι ατομικότητες και οι συλλογικότητες θα έχουν τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο πάνω στη δόμηση των ζωών τους.

 

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

 

αναρχικό / αντιεξουσιαστικό στέκι Άτακτον

No responses yet

Οκτ 05 2017

Φαβέλα Ελεύθερος κοινωνικός χώρος στον Πειραιά

Η εμφάνιση των ελεύθερων κοινωνικών χώρων συνέπεσε με την πηγαία ανάγκη ενός σημαντικού κομματιού της κοινωνίας, να συνυπάρξει, να επικοινωνήσει, να συναποφασίσει, να ζήσει, έξω από το κυρίαρχο μοτίβο του ιδιωτικά ή κρατικά οριοθετημένου χώρου. Μία ανάγκη για την συλλογική και ατομική ανάπτυξη και εκδήλωση ενδιαφερόντων, δραστηριοτήτων και ανησυχιών χωρίς τη διαμεσολάβιση του χρήματος, της καταπίεσης και της επιβολής. Με βάση αυτήν την ανάγκη ολοένα και περισσότερος κόσμος αγκάλιασε τους ελεύθερους κοινωνικούς χώρους, που πλέον αποτελούν έναν κοινωνικό θεσμό, αναδεικνύοντας ένα διαφορετικό τρόπο διαχείρισης ενός χώρου και συνολικότερα ένα διαφορετικό τρόπο διαμόρφωσης της καθημερινότητας. Μιας καθημερινότητας που αγκαλιάζει και αποδέχεται το διαφορετικό, που είναι συνυφασμένη με το συλλογικό, που διαμορφώνει όρους ζωής αντίθετους με αυτούς της αποξένωσης, της ιδιώτευσης και της απάθειας.

Η Φαβέλα λοιπόν, είναι ένας αυτοδιαχειριζόμενος χώρος, που έχει ως στόχο να αποτελέσει κόμβο ακηδεμόνευτης πολιτικής και πολιτιστικής έκφρασης στον Πειραιά. Η Φαβέλα δεν ανήκει σε κανέναν και ανήκει σε όλους, όσους επιθυμούν να συνδράμουν στη διαμόρφωση ενός πεδίου ελεύθερης έκφρασης και δημιουργίας μέσα στην πόλη. Άνοιξε με την προσπάθεια ανθρώπων και ομάδων που νιώθουν τον εγκλωβισμό μέσα σε ένα αστικό τοπίο και περιβάλλον εμποτισμένο και αλλοτροιωμένο από τα επιχειρηματικά, κυβερνητικά και εκκλησιαστικά συμφέροντα. Η φιλοδοξία μας είναι η Φαβέλα, εμπνευσμένη από τις βαμμένες με αίμα φτωχογειτονιές της Βραζιλίας, να είναι το πρώτο βήμα στο συνολικότερο επαναπροσδιορισμό του δημόσιου χώρου, με όρους ελευθερίας και ανοιχτότητας. Στη Φαβέλα κανείς δεν κάνει “κουμάντο”. Οι αποφάσεις λαμβάνονται στις εβδομαδιαίες ανοιχτές διαχειριστικές συνελεύσεις, όπου ο καθένας έχει τη δυνατότητα ισότιμης συμμετοχής. Δε χρηματοδοτείται, ούτε στηρίζεται από οποιονδήποτε κρατικό-κομματίκο φορέα, παρά μόνο από τα έσοδα του μπαρ και τη συνεισφορά όσων επιθυμούν να συμμετάσχουν στις συνελέυσεις της. Φιλοδοξεί να φιλοξενήσει αυτό-οργανομένες πολιτιστικές και πολιτικές ομάδες, δομές και πρωτοβουλίες πολιτών, που αποδέχονται το πλαίσιο της αυτοδιαχείρισης και της κοινωνικής απεύθυνσης.

Η φαβέλα είναι ένας χώρος που θα χωρέσει:

Όσους και όσες αντιστέκονται, σε ρατσιστικές-φασιστικές-σεξιστικές αντιλήψεις, λογικές καταστολής και περιορισμού των δικαιωμάτων καθώς και σε ότι υποβαθμίζει ακόμα περισσότερο την γειτονιά που ζούμε.

Όσους και όσες θέλουν να οργανώσουν και να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους σε πρόσφυγες, άνεργους, φτωχούς, να δημιουργήσουν οποιαδήποτε δομή δωρεάν παροχής μαθημάτων, νομικής υποστήριξης, να βρουν ένα χώρο για τις συναντήσεις τους

No responses yet

Οκτ 05 2017

[NIKAIA] πάροδος – αυτοοργανωμένος χώρος έκφρασης αλληλεγγύης και σύγκρουσης

athens.indymedia

από parodos

9/9/2017

 

Στη Νίκαια ξεκινάει τη δράση της η πⒶροδος.

 

Ένας χώρος αυτοοργανωσης και ελεύθερης έκφρασης με αναρχικά και αντιεξουσιαστικά χαρακτηριστικά.

Αποτελεί την πολιτική επιλογή και την συνέχεια της τοπικής συλλογικότητας «μπλόκο στην εξουσία».

Π. Τσαλδάρη 173 κ’ Λαοδικείας

Τρόλευ 21, Λεωφορεία Β18, 820, 909 – Στάση Εμπορικό Κέντρο Νίκαιας

______________________________________________________

Από την κοινωνικοποίηση ενός οράματος, στην πραγματοποίηση του.

Από τη διεκδίκηση ενός χώρου, στη δημιουργία του.

Από τη νομαδικότητα των συναντήσεων, στο ρίζωμα των σχέσεων.

Από τον κόσμο του λόγου και της πράξης, στην εδαφικοποίησή τους.

Από το “μπλόκο στην εξουσία”, στην “ π ά ρ ο δ ο ”:

Το 2011 άνθρωποι του αγώνα από τις γειτονιές της Νίκαιας συναντηθήκαμε ορμώμενοι από την επιθυμία και ανάγκη μας, να συλλογικοποιήσουμε τις αρνήσεις μας μέσα από τα προτάγματα του ανταγωνιστικού κινήματος για την δημιουργία αναχωμάτων στην εμφάνιση και άνοδο του οργανωμένου φασισμού στις περιοχές μας.

Μέσα σε λίγους μήνες (Μάρτιος του 2012) εμφανίζεται στους τοίχους της Νίκαιας η πρώτη αφίσα και η πολιτική ομάδα μπλόκο στην εξουσία συστήνεται στον κόσμο της γειτονιάς.

Μετά από έξι χρόνια συλλογικής παρέμβασης και δράσης στη Νίκαια και στους δημόσιους χώρους της κινούμαστε προς την εδαφικοποίησητου εγχειρήματος μας, δημιουργώντας μία σταθερή αντιδομή συλλογικοποίησης, έκφρασης, αλληλεγγύης και σύγκρουσης, με αναρχικά αντιεξουσιαστικά χαρακτηριστικά, την «πⒶροδο»

Σε μια πραγματικότητα που χαρακτηρίζεται

από την λυσσαλέα επίθεση της κυριαρχίας ενάντια στους καταπιεσμένους άλλοτε μέσα από πολέμους, άλλοτε με την οικονομική λεηλασία περιοχών, που εξαναγκάζει ανθρώπους σε μετακινήσεις, θάνατο, εγκλεισμό….

από την ολοένα αυξανόμενη επιρροή φασιστικών μορφωμάτων σε όλο τον κόσμο που προφασίζονται την «ασφάλεια» και  την «καθαρότητα», ευνοούμενα από τις «ίσες αποστάσεις» και τη «θεωρία των δύο άκρων».

από την ανάδειξη κοινωνικών αυτοματισμών εχθρικών  προς την συνύπαρξη, την αλληλεγγύη και την ελευθερία (εξ’ ατομίκευση, ρατσισμός, κοινωνικός κανιβαλισμός, επίθεση στο διαφορετικό)

από την προσπάθεια γενίκευσης του αισθήματος παραίτησης, ανάθεσης και ματαιότητας, έντεχνα καλλιεργημένο από τη κυβερνώσα  αριστερά και ακροδεξιά , τους σημερινούς διαχειριστές και εμπόρους της ελπίδας.

από την αδιάκοπη προσπάθεια αφομοίωσης και καταστολής των αντιστάσεων

είμαστε εδώ

σε μια γειτονιά που πλήττεται έντονα από τις επιλογές της κυριαρχίας, αποτελούμενη κυρίως από εργαζόμενους και άνεργους, ντόπιους και μετανάστες, φοιτητές και μαθητές κάθε φύλου

σε μια γειτονιά όπου η αναμέτρηση του κόσμου του αγώνα και της αλληλεγγύης με τους εχθρούς της ελευθερίας έχει μνήμες, παρόν και μέλλον

Σε αυτή τη γειτονιά που ζούμε και ονειρευόμαστε, επινοούμε, κόντρα στους καιρούς

Έναν τόπο συνάντησης και αδιαμεσολάβητης επικοινωνίας, όπου ο κάθε ένας και η κάθε μια μπορεί να εκφραστεί μακριά από στερεότυπα και κοινωνικούς αυτοματισμούς.

Έναν τόπο όπου όλοι προσπαθούν ξανά και ξανά μέσα από καθημερινές πρακτικές, να επιλέγουν ελεύθερα, τους τρόπους των μοναδικών τους σχέσεων.

Έναν τόπο έμπρακτης αμφισβήτησης των κυρίαρχων προτύπων, τόπο έμπνευσης κι ελεύθερης δημιουργίας. Διαρκές στοίχημα αυτοδιαχείρισης της ζωής μας, αλλά και σύγκρουσης με κάθε μορφή εκμετάλλευσης, επιβολής και εξουσίας, είτε αυτής που μας επιβάλλεται, είτε και αυτής της οποίας είμαστε φορείς.

Έναν τόπο – πέρασμα, προς μια κοινωνία ισότητας και ελευθερίας.

Ένα ζωντανό εγχείρημα αυτοοργάνωσης, μέσα από το οποίο δημιουργούνται διέξοδοι από την βία του καθημερινού εξαναγκασμού, προς έναν κόσμο ελευθερίας της επιλογής κι άνθησης της επιθυμίας.

Ενάντια σε έναν κόσμο που μεταστρέφει τις κοινωνικές σχέσεις σε εμπορευματικές, ερχόμαστε πιο κοντά και δίνουμε συλλογικές απαντήσεις στις καθημερινές μας ανάγκες, χτίζουμε σχέσεις συνεργασίας και αλληλεγγύης μακριά από τον κόσμο των εμπορευμάτων, συλλογικοποιούμε τις αρνήσεις μας και πράττουμε με πυξίδα τη χαρά της συλλογικής κι ατομικής απελευθέρωσης.

Επιτιθόμαστε κατά μέτωπο στους -ισμούς της κυριαρχίας, που η απαρίθμησή τους και μόνο μας γεννά οργή μα και πείσμα για το γκρέμισμά τους

– φασισμός, ρατσισμός, εθνικισμός, καπιταλισμός, μιλιταρισμός, εγκλεισμός, σεξισμός και κάθε λογής νέες και παλιές μορφές εκμετάλλευσης και καταπίεσης –

Όσα κόμματα, ΜΜΕ, ΜΚΟ, θεσμοί διαμεσολάβησης, ηγεμονικές εμμονές και φιλόδοξοι αρχηγίσκοι, δεν κατάλαβαν ήδη πως νιώθουμε γι’ αυτούς, καλό θα είναι να παραμείνουν μακριά μας…

Ο χώρος θα είναι ανοιχτός για εκδηλώσεις πολιτικού,  κοινωνικού, πολιτιστικού χαρακτήρα (συζητήσεις, μαθήματα αυτομόρφωσης, προβολές ταινιών, συλλογικές κουζίνες, καφενεία, πάρτι )και ανοίχτος σε πρωτοβουλίες οι οποίες θα αποφασίζονται από κοινού, με βάση τις οριζόντιες ισότιμες σχέσεις και ενάντια σε ιεραρχικές δομές, ειδικούς και αυθεντίες.

Ο χώρος  λειτουργεί με αντιεμπορευματικά χαρακτηριστικά, μακριά και ενάντια σε λογικές κατανάλωσης  και αντιτίμων.

Τα έξοδα θα καλύπτονται-πάντα με σεβασμό στις προσωπικές ανάγκες και δυνατότητες-απ’ την ελεύθερη συνεισφορά όλων εμάς.

Όταν οι καιροί προτάσσουν την γενικευμένη σιωπή, την ανάθεση, την παραίτηση και την λήθη εμείς συνεχίζουμε να ενισχύουμε τους όρους της συλλογικής μας .

Το πάθος μας για ζωή, θα σαρώσει τη λύσσα τους για κυριαρχία

 

 

π Ⓐ ρ ο δ ο ς*

αυτοοργανωμένος χώρος

έκφρασης, αλληλεγγύης και σύγκρουσης

 

*Τα στενά σοκάκια στη Νίκαια που μας έφερναν και μας φέρνουν πιο κοντά,

που μάθαμε και μαθαίνουμε να συλλογικοποιούμε τα παιχνίδια, τις ζωές μας, τους αγώνες και τα όνειρα μας

No responses yet

Οκτ 05 2017

Αναρχικές/Αντιεξουσιαστικες ομάδες,Αναρχικα/Αντιεξουσιαστικά στέκια,Αναρχικές εφημερίδες/ιστολογία

*Αυτοδιαχειζόμενος χώρος Επί τα Πρόσω Πάτρα -Πατρέως 87(κοντά στις σκάλες) epitaprosw@gmail.com

/ epitaprosw.espivblogs.net

 

*Άτακτον Αναρχικό/Αντιεξουσιαστικό Στέκι Πάτρας -ΑΣΤΙΓΓΟΣ100&ΚΑΝΑΚΑΡΗ ΡΟΥΦΟΥ atakton.espivblogs.net

/  atakton@espiν.net

ΑΝΟΙΧΤΆ ΚΆΘΕ ΤΕΤΆΡΤΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ ΜΕΤΆ ΤΙΣ 20:00

 

*Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε Τοπική Ένωση Πάτρας:

rocinante.patra@yahoo.com

aprpatras.blogspot.gr

 

*ΑΣΑΠ

ανοιχτή συνέλευση αναρχικών Πάτρας

κάθε Δευτέρα στις 19:00 Παράρτημα (Κορίνθου & Αράτου ).

asapatras.espivblogs.net

/ asapatras@espiv.net

 

*ΡΕΣΑΛΤΟ-Κερατσίνι

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΣ ΧΩΡΟΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ & ΡΗΞΗΣ

Έβρου 23 & Βενιζέλου, Ταμπούρια,

100μ. από την πλατεία Λαού

e-mail: resaltokeratsini@gmail.com

anarxiko-resalto.blogspot.gr

 

*Αναρχική Πολιτική Οργάνωση

apo.squathost.com

anpolorg@gmail.com

 

*Αταξικοί Ορίζοντες-Κέρκυρα

E-mail: ataxikoiorizontes_corfu@espiv.net

No responses yet

Οκτ 05 2017

Festival 2 ΑΝΑΡΧΟΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΡΟΣΙΝΑΝΤΕ(13-15 ΟΚΤΩΒΡΗ 2017 ΘΕΑΤΡΟ ΕΜΠΡΟΣ ΨΥΡΡΗ)

Published by under Αφίσες

No responses yet

Οκτ 05 2017

Μικροφωνική Παρέμβαση στη Νομαρχία Κεφαλονιάς από ΤΕΙ Ληξουρίου(31/1/2007)

από Συντονιστικό κατάληψης  31/1/2007

Θεματικές:  Φοιτητικές Κινητοποιήσεις/Καταλήψεις 2006-2007,

από το τμήμα Τεχνολογίας Ήχου και μουσικών Οργάνων Ληξουρίου

 

Το πρωί της Τρίτης οι φοιτητές του τμήματος Τεχνολογίας Ήχου και Μουσικών Οργάνων με έδρα το Ληξούρι, προχωρήσαμε σε μικροφωνική παρέμβαση με μουσική και ανάγνωση των αιτημάτων μας, μπροστά στη Νομαρχία Κεφαλληνίας και Ιθάκης, στην οποία κρεμάστηκε και ένα μεγάλο πανό με τα αιτήματά μας. Επίσης στους περαστικούς μοιράζονταν έντυπα. Το έντυπο ανέλυε τα εξής αιτήματα:

 

ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΗΧΟΥ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΤΟΥ Α.Τ.Ε.Ι. ΙΟΝΙΩΝ ΝΗΣΩΝ ΤΕΛΕΙ ΥΠΟ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ  ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ (ΑΠΟ 19/01/2007)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΞΗΣ ΛΟΓΟΥΣ:

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 16.

ΔΙΑΦΩΝΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΡΟΜΟΛΟΓΟΥΜΕΝΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΥ ΑΣΥΛΟΥ.

ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΠΩΣ Ο ΝΕΟΣ ΝΟΜΟΣ-ΠΛΑΙΣΙΟ ΔΕΝ ΕΓΓΥΑΤΑΙ ΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΑΝΩΤΑΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΤΕΙ ΜΑΣ

ΖΗΤΑΜΕ ΤΗΝ ΜΟΝΙΜΗ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΟΥΣΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΗΝ ΕΔΡΑ ΤΗΣ (ΤΟ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ).

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΜΑΣ.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΕΠΙΛΥΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΣΙΤΙΣΗ.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΦΟΙΤΗΤΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ, ΕΙΔΑΛΛΩΣ ΤΗΝ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΟΥ ΕΠΙΔΟΜΑΤΟΣ.

ΖΗΤΑΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΜΟΝΙΜΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ ΜΑΣ.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ ΤΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΜΑΣ.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΕΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΠΟΥΔΩΝ ΠΟΥ ΝΑ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΕΙ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΥΟ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΕΣ.

ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΑΣ ΣΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ

ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΑΣ ΣΤΟΥΣ 3 ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ, ΠΟΥ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ 6ΗΣ ΜΑΗ ΣΤΟ 4Ο ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ.

ΖΗΤΑΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΕΚΔΙΚΑΣΗ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΤΟΥΣ Ή ΤΗΝ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΕΚΔΙΚΑΣΗ ΑΥΤΗΣ.

No responses yet

« Newer Entries - Older Entries »